حمزه سرافراز و سربلند صحنه را پشت سرگذاشته و با ياران خود به سوى مدينه رهسپار شد و به حضور پيامبرصلىاللّه عليه‌وآله رسيد وگزارش كار را به عرض آن حضرت رساند . « چون حمزه نزد پيامبر صلىاللّه عليه‌وآله بازگشت ، گزارش ميانجىگرى مجدى را به آگاهى آن حضرت رساند و خاطرنشان ساخت كه مسلمانان از اين مرد خيرانديشى وانصاف ديدند . » « 1 » اين گزارش بيانگر اينست كه عملكرد مجدى توانسته بود رضايت حمزه را جلب كند . پيامبر صلىاللّه عليه‌وآله نيز پس ازآگاهى از گزارش كار ، رضايتمندى خود را از مجدى ابراز داشت . پس ازچندى گروهى ازخويشاوندان « مجدى » به حضور پيامبر صلىاللّه عليه‌وآله‌رسيدند ، آن حضرت جامه‌هايى به ايشان بخشيد و از آنان دلجويى كرد . « 2 » و با اين عمل مراتب خشنودى خود را ازمجدى اعلام داشت . آنگاه ازمجدى بن عمرو نام برد و درباره اش چنين فرمود : من هيچكس را به اندازهء او پسنديده خوى ونيك رفتار يا « باكفايت » سراغ ندارم . « 3 » خشنودى رسول خداصلىاللّه عليه‌وآله وحمزه از روند حوادث دليلى است بر آنچه در فصول پيش به عنوان پرسش‌هايى درمورد ماهيت سريه‌هاى پيش ازبدر مطرح گرديد ، وبنابراين مىتوان اين نظر را تقويت كرد كه رسول خدا صلىاللّه عليه‌وآله در اين دسته ازسريّه‌ها تصميم جدّى به درگيرى با قريش و كاروانهاى ايشان نداشته است .

--> ( 1 ) . همان مدرك ، ص 10 . ( 2 ) . همان مدرك ، ص 10 . ( 3 ) . مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 10 .